Afgelopen Hemelvaart weekend zijn we met 6 HKC-ers en een Nirjhara-aan naar Het Karwendel gebied rond Garmisch-Partenkirchen geweest.

Wie waren erbij: Tonny, Laura, Joyce, Wim, Jeroen, Danny en Mark

Donderdag

Donderdag varen we de bovenloop van de Loisach, van Ehrwald naar de wegbrug op de B187 in de buurt van de grenspost. Hoewel het traject als een III is geclassificeerd is dat voor het bovenste deel echt te laag bij deze waterstand (95cm in Ehrwald bij het instappunt, 107cm in Garmisch). Het is een steil stuk in een deels gekanaliseerde bedding en gaat razend hard, volgens het boekje is het verval 17‰. Het duurt dan ook niet lang of Laura en Joyce houden het voor gezien; dit is net te veel om mee te beginnen, hoewel Joyce er echt heel veel zin in had. Met 5 man varen we verder tot een eerste groter verval. Ik leg de lijn neer die iedereen netjes vaart; helaas gaat Danny aan het eind van de passage toch om en moet opnieuw zwemmen. Samen met Wim ga ik achter de spullen aan en een kleine kilometer verder hebben we met enig zwemwerk de boel aan de kant; de boot heeft even klem gezeten en heeft een flinke deuk, die echter na een ferme trap van de eigenaar zo goed als weg is. Danny is gewond aan z’n hand en kiest er wijselijk voor om met de dames mee te gaan.

Gevieren varen we verder en genieten van de omgeving, als de rivier de weg verlaat gaan we het bos in en neemt het verval iets af, de kans op boomversperringen wordt daarentegen groter. Na een kleine 3 km komen we bij een blokken stuw die we maar even omdragen, er steken overal takken en scherpe stenen uit. De spanning neem inmiddels toe want we naderen de „Gumpen” waterval (we varen dit traject allemaal voor het eerst). De waterval laat zich echter goed bekijken en zou op zicht kunnen worden gevaren (tijdens de rit omhoog hadden we m al bekeken).

IMG_7127

De een na de ander ploppen we na de val weer omhoog door de belletjes (Jeroen laat nog even zie dat je in belletjes óók kunt rollen) en varen de laatste kilometers naar de auto. ‘s Avonds lopen we naar de Joegoslaaf tegenover de camping om ons lekker vol te eten.

Vrijdag

Vrijdag varen we de Ammer van Kammerl naar Rottenbuch (Böbiger Brücke); vanwege de lage waterstand (82cm in Peissenberg) verliest dit traject een deel van zijn aantrekkelijkheid; daarnaast worden sommige stukken toch wel wat moeilijker omdat er her en der stenen boven water komen waar je omheen moet. Een van de moeilijkste passages, de „Scheibum” zit vrijwel gelijk na de instap. Het is een kleine bochtige stroomversnelling die eindigt in een smalle doorgang tussen hoge rotsen. Laura pakt in de aanvaart een steen verkeerd en moet uit de boot; dat zal niet voor het eerst zijn vandaag. Hierna gaat de rivier verder met kleinere en grotere drempels door een prachtig stuk natuur. We spelen wat af, maar uit ervaring weet ik dat je wel wat energie over moet houden voor het laatste stuk, dat is even een paar kilometer varen door een brede grindbedding.

IMGP3234

Vlak voor de uitstap zit nog een hoge molenstuw met een glijbaan; het meeste water wordt hier afgeleid dus de volgende 200m is krabben, daarna komt het water weer terug en varen we de laatste meters naar de brug waar we uitstappen. Nu moeten we de auto van Danny nog ophalen, maar daar is een probleem; hij weet zeker dat ie de sleutels niet bij zich heeft, maar waarschijnlijk op het dak van de auto heeft laten liggen… Samen met Joyce rijden we terug terwijl de rest vast boodschappen gaat doen voor de bbq vanavond. Aangekomen bij de auto liggen de sleutels niet op de verwachtte plek.. zoeken dus. Eerst in en om de auto, dan langs de weg dan bij de instappunt, NIETS. Wat nu?

De auto zit op slot, dus de sleutels kunnen er niet in liggen. We besluiten even bij de stube boven aan de weg te vragen of misschien iemand sleutels heeft afgegeven, maar nee. Ook wordt ons verteld dat er geen politiebureau of zoiets is waar sleutels zouden kunnen zijn afgegeven. Terug naar de auto dan maar. Danny stuurt ons weg met de verzekering dat ie zelfvoorzienend is als ie een ruit van de auto zou inslaan, dus een beetje tegen mijn zin vertrekken we naar de camping. Ik ben moe en heb honger. Op de camping zien we net de rest het terrein op lopen met een wagentje (stelletje kampers, ja!)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Als Wim de eerste koteletten op de grill heeft gelegd stopt er een grijze Peugeot, inderdaad, Danny, geluksvogel. Hij heeft alles rond de auto en het instappunt centimeter voor centimeter afgezocht en na een klein uurtje knipoogde daar tussen de keien van de rivier opeens een sleutel naar hem, ongelofelijk zoveel geluk heeft niemand.

Zaterdag

Voor zaterdag staat de Rißbach op het programma. In tegenstelling tot de Ammer van gisteren is deze „Gut eingeschenkt”. De Rißbach heeft een aantal moeilijker passages (ww IV) en wordt afgesloten door een kloofje. De uitstap is in het kloofje, vlak voor een onbevaarbare passage, hierna gaat al het water verder richting een tweetal (niet voor gewone stervelingen bevaarbare) watervallen. De uitstap mag dus niet gemist worden, iets wat altijd de nodige spanning veroorzaakt voor eerstbevaarders. Maar goed dat komt straks.

Het traject begint in een open grindbedding die na een paar honderd meter eindigt in een kort kloofje. Omdat het wat donker is en er een bocht in zit is het gelijk spannend, het is echter helemaal niet moeilijk als je een beetje op de stop golven en paddestoelen let. Iedereen komt er netjes door en we varen verder naar de zogenaamde „Strassen S” een scherpe bocht met veel verval in twee trappen. Na de eerste trap kun je even op adem komen in een keerwatertje met paddestoelen en dan moet je een diepe sprong af, aan de linkerkant en een beetje naar links mikken, dan gaat het vanzelf. Wim geeft flink gas en stuitert tien meter verder een beetje over de keien.

IMGP3249

Danny presteert het om na beide sprongen de boot te verlaten, dat is even stressen want de volgende moeilijk passage, de „Schräge Rippen” zit maar een kleine kilometer verder en daarben je zo met de stroomsnelheid van vandaag. Maar we hebben de boot op tijd en kunnen dan even verkennen. Ik adviseer Danny dringend om deze maar even te dragen (5 jaar terug ben ik hiervandaan afgevoerd naar het ziekenhuis met nogal wat kneuzingen). Ik vaar samen met Tonny voorop en als we beneden zijn komen Jeroen en Wim. Iedereen houdt zijn boot onder controle in de afvaart als is de lijn bij de meesten niet helemaal volgens het boekje ;-).

Als iedereen weer zit gaan we verder, de rivier loopt opnieuw door een open grindbedding met kleine vervallen. Op een bepaald moment varen we langs de afgesmolten resten van een lawine, een grote bruine klont ijs met takken en andere rommel erin.

Als we het eind kloofje naderen zien we Laura op de kant in de zon liggen. Joyce besluit om het kloofje over te slaan en Danny twijfelt nog. Op de vraag of ie het wel moet doen zeg ik, „nou ja je moet er wel op tijd uit” Als bevestiging wil ie dan nog weten „ga ik er iets van leren?” dat moet ik beamen dus stapt onze geluksvogel vol goede moed in. Helaas gaat hij in het laatste keerwater voor de kloof zwemmen en moet z’n boot loslaten.. GRRR!!! dat was wel een hele kort les! Met Tonny duik ik achter de boot aan die er duidelijk zin in heeft. Ik sprint vooruit om de boot op te vangen, maar dat mislukt helaas. Even snel hozen en dan opnieuw jagen, zo snel heb ik dit stuk nog nooit gevaren. Vlak voor de uitstap zie ik Tonny worstelen, maar we moeten de boot laten gaan. Het ding stuitert nog een keer op en verdwijnt. Balen.

We besluiten om bij de centrale onder de kloof en watervallen te gaan kijken of het ding daar opduikt, maar voor we goed en wel beneden zijn belt Laura: „kom maar terug, Wim heeft ‘m in de kloof zien liggen, je ken ‘m zo pakken.” Dat kost iets meer moeite, maar een half uur later rijden we compleet met al ons materiaal naar het dichtstbijzijnde terras om de goeie afloop te vieren. ‘s Avonds gaan we weer lekker naar de Joegoslaaf aan de overkant om ons vol te eten met lekkers van de grill.

Zondag

Zondag varen we de „Griesenschlucht” van de Loisach. Dit is het „standaard” traject en als we in zijn gestapt komt het zonnetje er ook weer door. Dat maakt het samen met de waterstand van 106 cm / 10m3 (iets minder als Midden Water) een fantastisch traject. Ik heb dit stuk al vaak gevaren, maar iedere keer vermaak ik me weer uitstekend en vanwege de grote blokken, weinig overzicht en de smalle kloofachtige bedding door het bos blijft het spannend. Ook dit traject is behoorlijk stijl en erg technisch water, goed opletten dus.

Het zit vol met kleine speelgaatjes en golfjes, kleine sprongetjes en heel veel keerwatertjes en ook vandaag duurt het niet lang of we hebben de eerste zwemmer. Danny staat aan de verkeerde kan dus moet ie ook nog even overzwemmen, maar dat heeft ie veel geoefend zo te zien. Niet veel later gebeurd waar Wim on voor heeft gewaarschuwt. Hij valt om op de scheiding van paddestoelen, keerwatertje en stroming en stapt uit. Het is even naar lucht happen als je in ee paddestoel ligt, maar hij staat snel op de kant. Z’n boot is echter weerbastig en ik ben lang bezig om ‘m aan de kant te krijgen of ergens vast te prikken, door de verblokking is het ook onmogelijk om de boot even aan te lijnen. Uiteindelijk zoekt de boot zelf een plekje op om een lekker klem te gaan liggen. Tonny krijgt het voor mekaar om er bovenop te gaan liggen zodat ie een touw vast kan maken en we zijn uiteindelijk bijna een half uur bezig voor het ding los is en Wim weer in de boot zit.

IMGP3269

Gauw doorvaren nu; de bedoeling was om anderhalf uur te varen over de 6 kilometer, daar zijn we inmiddels wel overheen en we zijn nog niet op de helft. We krijgen nu even rust todat we onder de brug door zijn. Daar begint het „Treppenhaus” een laatste pittig verblokte passage die eindigt met de „Snapper”, een grote sprong. Danny gaat nog even zwemmen voor de „Snapper” en het is even zoeken voor z’n peddel weer terecht is.. ik weet zeker dat ik die ergens op de kant of in een keerwater heb gegooid, maar Tonny en Jeroen zien m niet. Hij blijkt net achter hun rug in het keerwater te liggen. Als Danny eenmaal zit varen we door naar de camping. Daar is het snel inpakken geblazen en op weg naar huis.