Afgelopen weekend 16 en 17 februari hebben een 9-tal HKC’ers op de Biesbos een aantal slootjes en vaarten bedwongen. De ene keer wat gemakkelijker als de andere keer, mede door de wisselingen van eb en vloed: 20 à 25 cm. Vooral de voorvaarders Wim en Roeland waren voor geen boompje of veenplak te vangen. Vol goede moed vaarde men een, op het oog niet doorgankelijke, sloot in en liet een spoor achter van modderwolken. De rest volgde trouw. Voor Johan, Johan ja, en niet John jongens! kon dit anders zijn als een ware vuurdoop. Een eerste keer mee op een kamp is wel even wennen. Johan is opgenomen bij de crème de la crème van HKC. Het is bezegeld met een heerlijke appeltaart en een rooise borrel. Onze kok Kas Goldrinet, de achterzitter van de enige echte vlasboot heeft John als aspirant Open Kano ingewijd in de wereld van het toervaren. Met een stel, wel erg lange peddels, hebben John en Kas = Frank laten zien wat samenwerken is.

Op zaterdag en zondag is tesamen voor het gevoel zo’n 80 km afgelegd maar concreet 38km volgens onze Gee-pee-essen, de schatvinders dus. Terugkijkend een goed weekend. Zaterdag een bewolkte dag maar lekker zacht en zondag helblauwe lucht met gehele dag zon en… eindelijk de zeearenden gezien en hun nest wat reeds enkele jaren bestaat en enigszins geheim gehouden wordt. Het is niet ondenkbaar dat we ook een jong gezien hebben van een eerder legsel. Veel witte en blauwe reigers en een tweetal keren een ijsvogel en vele duizenden ganzen en eenden. Op zondagmorgen en bij een wandeling heeft men kunnen zien wat ruimte voor water teweeg gebracht heeft, een giga samenkomst van rustende eenden en ganzen in de vochtige binnenpolder. Een zompige modderpolder waarbij ons schoeisel verzwaard werd met kilo’s klei. Als dan eieren met spek de pan in gaan maakt dit het kouwekladdenkamp compleet. Wat een luxe! Tijdens de wandeling hebben we gezien dat de perenboom nog steeds overeind staat op de plek waar de Arko ooit eens stond en zorgde voor onderdak van menig kanovaarder. Onze herinneringen hebben we gedeeld met elkaar onder het genot van spraakwater en een heerlijke hap door Kas bereid. Dank aan iedereen en vooral aan de boswachters die gezorgd hebben dat we weer niet dakloos waren.