Na een week van zomerse dagen gaat deze woensdag de geschiedenis in als eentje met tropische buien. Nog net geen donder of bliksem maar de rest was er wel: wolkendek en plensbuien. Als dan de eerste HKC ers vanuit Veghel aankomen waaien is de eerste vraag: „Gaan we nu op het water met zo ’n weer?” Zowel David als Pascal krijgen een volmondig ja. Het plan was om te vertrekken om 1900uur maar de Theiners, ook uit Veghel waren iets verlaat. Ja wat wil je ook als je voortaan een eigen bedrijf hebt.1

Maar enfin, niet langer getreurd maar in aller ijl vertrok de karavaan richting Nijnsel. Met een volgestouwde verouderde aanhanger met een 16tal boten en vooruit getrokken door Frank (zijn auto wel te verstaan) vertrekt de karavaan opnieuw maar dan zittend in de boot en… ja hoor met de stroom mee naar Eddy Rode.

 

 11Als we dan arriveren bij de Knoptoren en links van ons de meander het Laar verkiezen we om rechtdoor te gaan. Het bordje: afvaart op eigen risico, hangt er nog steeds. Je mag weten dat HKC dit destijds voorgesteld heeft na het ernstige ongeluk in Drenthe op de Dinkel.

Dat dit, nu simpele doorgangetje, je kan verrassen moet je Pascal eens vragen. Waarschijnlijk heeft hij een armlengte verschil gekregen na het hangen aan de bak. Het was dat Wim Dagger de reddende hand uitstak anders had Pascal een nat pak gehaald cq. een onderdompeling gehad maar hij kent de techniek van de Eskimorol. Dat hadden we niet mogen zien nu! Als dan nog even enkele loupers hun kunsten hebben laten zien varen we door naar de Hambrug met zijn vistrappen. De puinbodem lijkt door al het hoge water veranderd te zijn wat te horen was aan menige boot.

Als dan 20:00uur gepasseerd is komen we aan bij Eddy Rode en meent Pascal nog even het sop te verkiezen. Bij het uitstappen valt hij uit zijn boot in het keerwater van Eddy Rode. Ja, dat kon niet uitblijven. Maar ze (Pascal en David) hebben na een lange winterstop hun best gedaan.

Na Pasen start het trainingsseizoen: dit was de opwarmer!

 

111 1111