Zojuist teruggekomen vanuit het Winterse Kautenbach gaat dit kamp te boek als de koudste maar iedereen heeft het overleefd. Met goed schoeisel, dikke broek, jas en vele mutsen hebben 21 HKC’ers zich niet laten weerhouden af te reizen naar de Luxemburgse Ardennen en aldaar hun harten opgehaald met wandelen, kayak en raften en mountain-icebike.

Als op donderdag de eerste lichting arriveert valt er lichte sneeuw wat snel overgaat in grotere vlokken en dat zorgt ervoor dat op vrijdag een pak sneeuw ligt van 5 cm. In de loop van vrijdag dooit de sneeuw en is het modderig drassig op het veld. De bergen blijven wit! Op vrijdag wandelen we, gewapend met stokken stroomop langs de Clerve en verdwijnen dan in het bos en verkennen een verdwenen wandelpad wat uiteindelijk een vluchtweg wordt in een paardenwei. Via het hekkegat komen we weer op de harde weg en lopen terug naar Kautenbach. Aldaar wordt het vuur aangemaakt en wordt het verdwenen vocht aangevuld. Rokende koffie en thee, gemengd met rook van de stookpot verdwijnt met de oostenwind, dan naar boven, dan het publiek in, naar links en rechts. Tegen de avond is het kampement al aardig bezet en staan we in een cirkel met centraal de picknickbank, houtverwerkplek en kachels! Regelmatig is er strijd wie het lekkerste vuur stookt. Hollands hout wordt gemengd met Ardenner drijfhout, dus droog en nat, seminat!

Als de tourcommissaris gezeteld is wordt besloten om op vrijdag rond twaalven te vertrekken met kayak en raft naar Wilwerwiltz. Jose die meegereisd is met Jac en Gerry en die een proefperiode aangegaan is met het team: „de Golden Girls”, heeft vandaag de vuurdoop. Als alles goed bevalt gaat het bestuur in onderhandeling over de aankoop van Jose (batig saldo). Deze herintreedster brengt de nodige ervaring mee, heeft jarenlang gevaren. Als men in colonne vertrekt daalt men in enkele uren af over de meanderende rivier met vele takken en enkele leuke drops. De voorvaarder wou nog wel eens een eend of waterspreeuw zien maar in de buurt van de „Golden Girls” was geen oei-oeivogeltje te zien of te horen. Na de leuke tocht en uitstappen op de camping volgt een warme douche, auto’s ophalen, vuur stoken en diner in de restauratie. Als men dan op het kampement komt wordt nog even nagepraat cq gezeverd en gaat ieders zijns weegs en kruipt onder een dikke pak dons.

Op 1e paasdag is het eieren zoeken geblazen, ontbijten met eieren en spek, een gekookt eitje en deelt de groep zich op: een drietal: Tonnie, Jos en Henri varen opnieuw de Clerve. Toon was geblesseerd, hij zoekt een ruimer schip of… een othopedische ingreep. Halverwege de Clerve zien we onder een brug het nest van een waterspreeuw en…met jongen! Dit is Pasen! De rest gaan op maat in groepen wandelen. Als dan iedereen weer terug is schijnt eindelijk de zon. Desondanks gaat het vuur aan en zitten we inmiddels achter een Lightweight Vlasschutting. De koppeltjes Roland, Maria, Jac en Gerry zitten voor hun sleephutten en geheel uit de wind. Als we omkijken zien we dat Jac zijn amandelen nog heeft en dat ook de rest slaapt / ontwaakt in het lekkere zonnetje onder het genot van een drankje. Dit is het leven waar we voor gegaan zijn!

Op 2e paasdag, het is inmiddels 1 april mag er niet meer gevaren worden. De eerste vliegvissers zie ik langs en in de rivier bezig hun vlieg te presenteren aan forellen. Geen vis gezien overigens, wel in het restaurant! De groep splitst zich op: Tonny, Jeroen en Henri gaan mountainbiken maar verkiezen harde ondergrond. Als ze denken binnendoor te fietsen blijkt dat juist niet het geval. In het allerkleinste verzet trekt men honderden meters naar boven en bereikt men veilig de boomgrens. Erg spannend en gelijkend op Antarctica gaan we uiteindelijk via Constum 6 km dalen en is het alsof een vrieskast ingereden wordt. Jammer is dat Jos huiswaarts gegaan was vanwege Ellen die ziek was want anders had hij ook dit klimevenement mee kunnen maken.

Op dinsdag krijgt Frank eindelijk zijn zin: hij mag vandaag gezellig, gezellig treintje rijden gaan en wel vanaf Wiltz. We lopen 10 km heen, doen een boodschapje en stappen dan nog net op tijd de trein in en arriveren om 1600uur op de Camping en dan wordt de groep weer kleiner. Jac en Roland, de vutters, vertrekken en de diehards (werkenden) blijven nog 1 nacht. Wat Jac en Gerry betreft: als het aan HKC ligt mag het contract voor onbepaalde tijd verlengd worden!

Op woensdag dwarrelt er weer sneeuw en als dan snel afgebroken wordt en starthulp gearriveerd is vertrekken Frank Claartje Hetty en Henri naar huis. Ondanks de kou zeker de moeite waard geweest / heel uniek. Dank aan ieders inbreng, Ko(u)