24 en 25 september was er weer spektakel op de Cure. Omdat we vorig jaar te weinig dagen hadden uitgetrokken om met de rally mee te doen zijn we dit jaar wat meer dagen uitgetrokken.

Mark en Jeroen vertokken donderdag ochtend al met onze boten op de aanhanger en wij (Laura, Ivar, Marja en Wim) reden vrijdag midden in de nacht (3.30 uur) richting de Bourgogne. Na de gebruikelijke tussenstop in het brandstof paradijs Martelange en het passeren van Nancy gaan we de snelweg af en rijden het laatste stuk over de dorpen naar Dun-les-Places waar we hebben afgesproken op de municipal. Bijna daar aangekomen rijden we een stuk langs de Cure en zien we dat er bijna geen water loopt.

Om 2 uur op de municipal aangekomen zien we helemaal niemand, alleen het tentje van Jeroen en de aanhanger van HKC met onze bootjes. Mark en Jeroen zijn wat boodschappen doen en het stuk van de Cure voor de instap van de rally aan het verkennen.

Omdat we toch het eerst op de camping staan nemen we beslag op het hele onderste veld wat vergeleken met de rest van de camping mooi groot en vlak is.

01

Bij het verkennen van de accommodatie blijkt dat er alleen een toilet open is, tegen de avond komt er wat beweging op het terrein en enkele andere kanoërs komen ons vergezellen.

Ook komt er dan een Française met een oude Peugeot en haalt de sloten van de douche`s en toiletten. Daarna rommelt ze wat in de kleine receptie en komt met een oud tafeltje naar buiten en gaat zitten wachten. Na een tijdje gaan Mark en ik maar eens kijken bij haar want het zal toch wel de bedoeling zijn dat we betalen. Op welke school ze gezeten heeft en welke klassen ze doorlopen heeft weet ik niet maar ondanks haar kladbriefjes en nota’s ontgaat me elke logica in haar rekenwerk en uiteindelijk betalen we minder dan verwacht.

Na het gebruikelijke aperitiefje gaan we gezamenlijk lekkere pannenkoeken bakken en eten. Terwijl Marja een potje koffie zet en samen met Laura en Ivar de afwas doet ontsteekt Jeroen de berg stookhout die hij bij elkaar gesprokkeld heeft.

02

Jeroen was dit weekeinde de man van de spreuken: Tijdig een takje erbij, blijven we allen warm en blij!! of Is het kampvuur hoog en fijn…drinken we bier wodka en wijn!!

Na het horen van het balken van een ezel kwam Jeroen met: ’n balkende ezel staat nooit alleen!!! en Als een ezel balkt in het land…is er zeker wat aan de hand!!

We hebben een gezellige avond en zitten tot laat te kijken hoe de Belgen en Fransen die arriveren hun bivak maken. Na een rustige nacht en een wandeling naar de boulanger voor wat stokbroden voor het ontbijt gaan we naar de basis van de organisatie om ons in te schrijven Chalet du Montal. Dit jaar is het niet zo nat en staat alles bij elkaar (de inschrijftent en de marktkramen met boeken kano’s en kleding ) een gezellige drukte.

03

Na de inschrijving en wat gehannes met maten van de t- shirts rijden we naar Gouloux waar de instap is voor het bovenste bevaarbare deel van de Cure. Vorig jaar hebben we dit stuk niet gevaren omdat we maar 1 auto bij hadden, nu waren we met 2 auto’s en dus konden we allemaal boven instappen.

Op het bovenste deel is het een drukte van belang met diverse rafts, Hydro-speeds en veel kajakkers. Het was een spannende tocht; de Cure stroomt hier heel snel en er zitten een paar flinke passages in. Bij de eerste passage gaat het allemaal nog goed maar bij de tweede volgt Ivar (al ruim een jaar Batavier zonderWW ervaring) niet helemaal de juiste lijn en komt tegen de rotsen te hangen, gelukkig blijft hij overeind en is Laura aan de beurt om eraf te varen. Helaas gaat dat niet volgens het boekje en zwemmen, Balen!!!

Bij de laatste 2 passages neemt Laura geen risico en draagt om. Ivar komt aangevaren en mist het keerwater voor een WW IV passage en gaat op zijn kop eraf omdat hij niet uit de Riot van Mark kan komen, maar gelukkig trekt Mark hem onder aan het verval uit de boot. De 2de WW IV passage draagt Ivar heel verstandig ook over.

Na een korte pauze gaan we het eerste deel van de Rally varen zodat we goed voorbereid zijn voor de zondag. Alles gaat goed tot we bij de passage aankomen waar we vorig jaar zwemmers hadden. Laura gaat helaas weer om en besluit het laatste stuk te lopen.

Halverwege bij Chalet du Montal staat Marja met de bus ons op te wachten en rijden we terug naar de camping. Die is ondertussen helemaal volgelopen met kanoërs.

Omdat we hebben ingeschreven voor de Pasta Party in het dorp hoeft er niemand voor het eten te zorgen en kunnen we lekker rustig een hapje en een drankje tot ons nemen.

Vlak voor we naar het dorp lopen voor de Pasta Party helpen we een stel Fransen uit Nancy die onze stookplaats willen gebruiken met het aansteken van het vuur. Als we terug komen van een gezellig etentje in Franse sfeer gaan Mark en Jeroen meteen het bijna dode vuur reanimeren (het vuurtje stoken zit de HKCer in het bloed) en meteen als het brand schuiven de Fransen weer aan en word de hele avond heel gezellig met ze over kanoën en drankjes gekletst en geproefd.

En dan Jeroen weer met: Beter één eikel in de hand… dan tien op de auto!!

Zondag is de dag van de rally en staan we op tijd aan de start. Alles gaat voorspoedig en we varen lekker.

04

Laura draagt het moeilijke stuk om en Mark en ik hebben de tijd om dat twee keer te varen.

Nadat Laura weer is ingestapt gaat ze onder de brug door bij Chalet du Montal en komt dwars tegen een paar dikke stenen, helaas weer om en boot en peddel spoelen door. De peddel wordt snel aan de kant gegooid maar de boot geeft meer problemen maar word uiteindelijk achter op de voormalige camping uit het water gehaald. Laura besluit daar te wachten tot wij terug komen. Zonder problemen varen we naar de finish en komen ruim op tijd binnen.

We halen Laura op die haar peddel niet kon vinden, gelukkig die had iemand 15 meter van haar af rechtop neergezet zodat hij gevonden kon worden.

Marja opgehaald en toen naar de prijsuitreiking.

Er stond weer een aanhanger met 2 nieuwe bootjes, spatzeilen, zwemvesten, anoraks, moffen boeken etc. , etc.geweldig.

Helemaal snappen doen we het niet maar Laura werd in bijna niet te verstaan Frans naar voren geroepen en mocht een zwemvest in ontvangst nemen, daarna was Ivar aan de beurt voor een paar moffen.(spreuk van Jeroen: Zwemt Laura op haar best… scoort ze een reddingsvest)

Tegen de avond waren alle prijzen verdeeld en gingen we terug naar de camping waar we iedereen zagen opruimen en vertrekken en zo tegen zeven uur stonden we weer bijna alleen op de camping. Na een stevige gezamenlijke maaltijd en een kopje koffie hebben we bij een lekker vuurtje de laatste drankjes opgemaakt en zijn we gaan slapen.

De ochtend erop is het kamp opbreken en Ivar uitzwaaien, hij ging met de fiets over Parijs terug naar huis. Rond de middag zijn wij allemaal richting Nederland gereden en na een lekker hapje eten in Bastogne, Laura weer bij Tonnie afgeleverd, kijken we terug op een gezellig weekeinde met mooi water en prachtig weer.

Volgend jaar zeker weer terug en dan misschien een raft meenemen voor het bovenste deel van de Cure, ik zie er weer naar uit!