Een korte impressie van een gevaren cq afgesopt stuk takke-Rur. Op gebruikelijke stuk van de bovenloop ingestapt en doorgevaren tot aan brug bij Hammer. Deelnemers waren Mark WW, Rick, Pepijn, Jeroen en Henri.

Zittend naast Pepijn en bijna arriverend zie ik dat de bossen in de Eifel nog bedekt zijn met sneeuw. Langs de weg nog dikke duinen en slootjes hebben helder stromend snel water. Volgens Mark WW was waterstand “aardig”. Nou is de definitie van “aardig” heel subjectief! Ik voelde me bij aankomen op het instappunt om het tuintje geleid doch besloot hiervan niets te laten merken. Ik kon mijn gezicht niet zien / geen spiegel! Zag ik groengeel of bleek? Had thuis al drie maal het toilet bezocht van de vaarspanning en dacht onderweg: “Niet zeiken, flinke vent, gewoon instappen, ben niet de minste, het is toch “aardige” waterstand!” Ik neem mijn Flipstikkie mee, moet kunnen toch?

Terug in mijn herinnering, was het 2007 of 2006, toen heb ik Rur ook gevaren met hoge waterstand en heb toen mijn personal coach Richard voortdurend bij me gehad wat met uiteindelijk goed gedaan had. Zonder kleerscheuren of zwemmen uitstappen was de conclusie toen. Zou het me deze keer ook lukken? Met de vaarleider Mark en goede woorden van Jeroen zijn we met zijn allen voldaan uitgestapt. Gezegd moet dat ik een aantal keren mezelf tot de orde heb moeten roepen:”Kom op, 100%! of……uitstappen” Was het een “aardige” waterstand? Ben eens eerlijk en concreet!

Ik knalde door Metershoge golven, er zaten heuse gaten in de rivier, walsen, non-de jeu, nee, niet vasthouden, poehh, ben eruit. Mark zei: “afgelopen nacht 0300uur was het 95 cm”. Dus aardig!!!!! In de lijn hiervan: denk ik aan Lage steunen, liefst geen hoge, heb me al een paar keer gekuld met hoge, voel mijn schouder rechts! En voorover zitten! Ik hoorde Richard spreken!! We misten hem! Kop op jong!

Al met al weer een voldaan gevoel, een levenservaring erbij, je kan het! Jongens bedankt!

Waar was die schone onderbroek nou…Henri (bij de uitstap)