Daar, eindelijk….. de toppen van de duinen. Nog even en dan zou het weer net zo zijn als voorheen: zand, vooral veel zand, en water. Een strand met niet te veel, maar precies genoeg mensen. Een zee, vol zand en zout, met precies de goede golven. Hoe kun je nog iets anders willen dan dit…

Alsof het uit een boek komt, zo was het die dag dat we aankwamen in Bloemendaal. Aardig weer maar niet koud. Onze mede-kampeerders Michiel en Annemiek waren al gearriveerd en zagen we in het begin van de middag voor de deur verschijnen! Een hernieuwde kennismaking, want lang geleden zijn zij ook eens mee geweest op herfstkamp, omdat hun dochter Jet als lid van de HKC ook mee wilde. Nu is Jet geen lid meer, maar Michiel is er dit jaar aan begonnen. Leuk!

We besloten dat dit een goede dag was voor Michiel en mij om ons de zee in te wagen: perfecte (en geen huizenhoge!) golven, recht op het strand (niet schuin of er vanaf!) en het water vol zand en zout. De boten op een karretje geladen en na een vermoeide tocht plonsden we in het water. Een uurtje van surfen, op zijn kop hangen, zout gedronken en uit-in-uit-in stappen deed ons goed, en we waren hierna helemaal weer fris en voldaan!

Michiel had al het zand van het strand in zijn helm en boot geladen en we gingen vervolgens met de boten weer terug naar de camping. Heerlijk gedoucht, ontzand en ontzout, en hierna hebben we heerlijk gegeten in het restaurant op de camping. Wat een heerlijke camping zeg! Mooi! De volgende dag was het nog mooier weer, de zon kwam ons verblijden! Helaas was de wind vandaag wel erg zwak en besloten we een lekkere wandeling te maken. Het was druk aan het strand, en de koffie en choc was er heerlijk. De pokémon zijn ook niet vergeten door Ties, die met grote verwondering Michiels kennis hierover beluisterde, en hier al snel een kletsmaatje mee gevonden had!

Kortom, voor ons allen een lekker weekend geweest waar we weer wat zee-ervaring op hebben gedaan. Volgende keer weer hoor!