Als beginnend kajakker, was ik reuzeblij met het aanbod om door te kunnen blijven trainen in de winter. Ik wilde graag mijn kajakkunsten verbeteren en het idee dat de kajaktraining in de winter zou stoppen leek mij niet echt te helpen. Dus elke zondagmiddag afreizen van Culemborg naar ‘Rooi’. Soms samen met Mark, die helemaal uit Bilthoven moest komen.
Het clubje wat kwam trainen was niet zo heel groot. Vooral Marijke en ik waren de brave leerlingen die elke zondag kwamen opdraven.
Onder de bezielende leiding van Emiel en Mark heb ik elke keer weer nieuwe dingen geleerd. Emiel is altijd relaxed. Hij zit van kinds af aan al in de kajak. Mark is een super kajakker die zo’n beetje alles kan. Dus eigenlijk hebben Marijke en ik privé-les gehad. Soms hadden we gezelschap van Guido, Pepijn of Evert. 
 
Het idee dat het te koud is in de winter om te varen, kan wat mij betreft in de prullenbak. Slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding. Ik heb het echt nooit koud gehad, eerder te warm.
Naast de gewone training, vonden Emiel en Mark het ook leuk om een aantal tochten in het buitenland te organiseren. Kajakken in het wild 🙂 
We zijn een dag naar België geweest, naar de Salm. Dat was voor mij toch een brug te ver. De waterstand was eigenlijk te hoog (wisten we toen niet) en het stroomde behoorlijk hard. Ik ben na 1,5 uur gestopt. Marijke heeft het wel kunnen uitvaren. Een avontuur was het zeker.
Wat beter te doen was de tocht in Duitsland op de Erft. Een erg leuke rivier met rustige stukken en leuke versnellingen, vervallen en walsjes. Dit dag hadden we ook de raft bij ons en we hadden super weer. Voor herhaling vatbaar.
 
Inmiddels ben ik helemaal klaargestoomd voor het kajakken in de meivakantie op de Salza in Oostenrijk. 
Hartelijk dank aan Emiel en Mark voor alle aanmoediging, ondersteuning en geduld.
 
Groeten,

Elsje