Met een kleine delegatie heeft HKC deel genomen aan de bekentochten rondom Waalre. De eerste dag: Heiligendag hebben we, Hetty en Henri gemist ivm avond en nachtdienst. Als ik dan op vrijdagmorgen een paar uren moet slapen word ik in mijn eerste slaap gewekt door een sms van een dierbaar clublid die doorgeeft wat de planning van de vrijdag is. Even later en inmiddels op de andere zijde opnieuw een bericht omdat het plan gewijzigd is. Nadat ik besloten heb het bed uit te stappen gaan we naar de VKC-Camping. Nog best aardig weer en als we bijna gearriveerd zijn krijg ik 2 sms’en van familie van de sms’er. Niet wetende wat de boodschap was arriveren we en zien we een aantal HKC’ers springen in vaartenue: Johan, Thomas en Tobias. Kennelijk waren ze heel blij ons te zien of was de reden dat we de aanhanger bij ons hadden waarop drie boten lagen te wachten om te water gelaten te worden. Het laatste denk ik! Enfin, we laden af en uit en stappen in onze camocanoe van de fa. Open Canoe Factory. De tocht van Waalre naar de Genneper watermolen volgt. Een mooi traject en op een aantal punten varen we door nieuwe meanders en zien dat er flink ruimte gemaakt is voor de rivier. Hoge dijken en grote stukken moerasachtige bedden moeten vele kuubs kunnen bergen bij veel regen.

Aan de hemel vele voorbij drijvende wolken en af en toe een voorzichtig zonnetje. Maarten die het niet kon laten gaf Tobias tips over de juiste polshouding tijdens het varen. Enkele vaarders worden gesleept en da’s niet zo vreemd na zo’n tocht. Als dan na een lunchpauze de trip weer aangevangen wordt bereiken we na een dik uur de Genneper watermolen, stappen uit, laden de aanhanger en rijden terug naar Waalre. De tenten worden opgezet, tafel en stoelen klaar gezet en glazen op tafel waarin gerstenat geschonken werd. Dit is waarvoor we gegaan zijn: kamperen, een BBQ’tje en wat meedeinen op het water. Als dan na het eten de kids van Johan de omgeving verkennen/ hout sprokkelen komt daar snel een einde aan als een moerasachtige sloot roet in het eten gooit. Zowel Thomas als Pien zijn onherkenbaar geworden. Werk aan de winkel, een schone broek en de hond onder de kraan met luid gelach / medelijden van een aantal Vikingers. Pien staat er weer schoon bij, schudt zich uit en is zich van geen kwaad bewust. Ze zwemt sinds een dikke week en het baasje moet haar regelmatig smeken om uit het water te komen. Nu wordt er hout gestookt op het BBQ’tje totdat het donker wordt. Na een verdiende nachtrust wordt de zaterdag benut door het traject: SON- Eddy Rode. Veel regen en wind en uiteindelijk bij de Wals een zonnetje, verse koffie en thee, een toilet, een douchebeurtje en rondleidingen door ons honk. Een aantal Vikingen waren nl. meegevaren met hun schepen. Dan weer terug naar Waalre en voor het gemak zijn we te gast in het restaurant op de pasta party, een sponsorparty omteam Vet te spekken tbv raftreisje naar Nieuw Zeeland. Als dan na het eten de gekochte lotjes getrokken worden krijgt de avond een hoog kiengehalte maar met enkele biertjes doen we mee, halen prijzen af, gaan naar bed en worden vroeg in de nacht gewekt door “iemand” die wel erg diep in het glaasje gekeken had. Hij droomde? Er werd heftig gezucht???Een rits vliegt open en alle buik en borstspieren worden gespannen en de maaginhoud wordt als een projectiel uitgeworpen, maar gelukkig….in een emmer! Na een ware doktersvisite blijkt de aanleiding hiervan de drank en pasta geweest te zijn. Op broedersadvies een flesje water af gegeven en de patient is na uren stil en slaapt door als wij de dag met regen beginnen. De trip Peer-Venbergsewatermolen wordt gewijzigd naar Dommelen-Waalre. Hetty en ik besluiten de oma’s te bezoeken deze moederdag en varen dus niet mee. Al met al een aardig weekend en ik zal ervoor waken om in 2014 de bekentocht aan te bevelen voor HKC. De moeite waard dus.